Verhaal 16 Jan 2020

Mijn naam is Vera van der Veer, vrijwillig coach bij het Eigen Toekomst Plan. Ik ben momenteel bezig met de afrondende fase van mijn Master Jeugdrecht aan de Universiteit van Leiden. Een zeer interessante studie! Tijdens de colleges miste wel vaak de link naar de praktijk, ik kreeg de theorie voorgeschoteld zoals onder andere “Het familiegroepsplan”. Dat de basis is waarmee wordt gewerkt bij het Eigen Toekomst Plan. In de praktijk had ik er hier geen enkele ervaring mee. Ik zag hierin mogelijkheden, door mij aan te melden als vrijwilliger bij het Eigen Toekomst Plan, om zo de theorie om te zetten in de praktijk en ook daadwerkelijk te kunnen toepassen.
Dat de theorie soms droog is, waarbij het slechts vluchtig en oppervlakkig voorbij komt heb ik ervaren. Ik had geen hoe de werkelijkheid, het zelf maken van een plan eruit zou kunnen zien. Ik had daar dan ook geen verwachtingen van. Eerlijkheidshalve vond ik in de college banken het idee van een familiegroepsplan, het ETP dus, enigszins belachelijk. “Hoe zou een gezin zelf met een ‘schematische oplossing’ van hun problemen moeten kunnen komen, wanneer ze eerder niet zelfstandig de ‘oplossing’ hiervan hebben kunnen komen? “
Dat ik hier toen zo over dacht kan ik mij nu, achteraf gezien, helemaal niet meer voorstellen. Er is een groot verschil met de praktijk, de verschillende stappen die gezet moeten worden om uiteindelijk een kring te vormen en het plan samen te maken.
Ik was het meest onder de indruk van een filmpje dat getoond werd tijdens de training werken met een familiegroepsplan. Over 3 zusjes die uit huis geplaatst waren en door middel van een familiegroepsplan weer thuis konden gaan wonen.
Het belangrijkste dat ik geleerd heb is om niet te oordelen, als in op je handen te zitten. Het belangrijkste is dat kinderen gehoord worden, iets wat er theoretisch al ingeprent was, maar waar ik zelf ook grote waarden aan hecht en nu eindelijk in de praktijk kan toepassen .
Ik kijk uit naar de ondersteuning die ik kan gaan bieden aan de gezinnen!